Dosłownie cały internet zachwycał się tą książką. A nawet nie tylko tą książką, ale całą serią "Maxton Hall". To nie lada wyczyn, aby napisać trzy książki, które jakością i pomysłem nie będą odstawały od reszty. Gdy przeglądałam bookstagramy i booktuby, widziałam prawie same pozytywne recenzje. Zdziwiłam się trochę, bo o autorce książki nie słyszałam nigdy wcześniej. Postanowiłam sama przekonać się o co tyle szumu.
Pieniądze, luksusy, imprezy i władza – dla Ruby Bell to wszystko nie ma najmniejszego znaczenia. Odkąd dzięki stypendium może uczęszczać do elitarnego liceum Maxton Hall, robi co w jej mocy, by nie rzucać się w oczy innym uczniom.
A zwłaszcza Jamesowi Beaufortowi, nieformalnemu przywódcy szkolnej elity. Jest zbyt arogancki, zbyt bogaty, zbyt przystojny. O ile największym marzeniem Ruby są studia w Oksfordzie, on zdaje się żyć od imprezy do imprezy.
Jednak pewnego dnia Ruby poznaje starannie skrywaną tajemnicę; dowiaduje się o czymś, co zniszczyłoby reputację rodziny Jamesa, gdyby ta informacja została upubliczniona. I nagle James nie może jej dłużej nie zauważać. I choć Ruby nigdy nie chciała należeć do jego świata, ani James, ani jej uczucia nie zostawiają jej żadnego wyboru.
Zacznijmy od początku. Sama fabuła "Save me" na początku wygląda na typową, jaką można znaleźć w setkach innych książek tego typu. Biedna dziewczyna, bogaty chłopak, prestiżowa szkoła, ogólnie zderzenie dwóch różnych światów. A jednak... Czytając kolejne rozdziały zauważyłam, jak wszystko jest w niej doskonale opisane. Widać, że Mona Kasten włożyła całe serce w każdą postać i emocję.
Pochodzą z różnych światów, a jednak są sobie przeznaczeni.
To pierwsza książka od bardzo dawna, która wyciągnęła ze mnie łzy na zakończeniu. Aż sama się zdziwiłam, że zareagowałam na nią tak emocjonalnie. Po pierwszym tomie zdążyłam się przywiązać do bohaterów i żałowałam, kiedy znalazłam się już na ostatniej stronie. Nie chciałam kończyć tej historii i z wielkim żalem czekam, aż dostanę w swoje ręce kolejną część trylogii.
Co do szybkości czytania... "Save me" pochłonęłam w dosłownie pół dnia. Chociaż dzień jest tu pojęciem względnym, ponieważ zaczęłam czytać ją koło szesnastej, a skończyłam po drugiej w nocy. Po rozpoczęciu praktycznie nie odrywałam się od lektury. To już może wam przybliżyć jak bardzo ta książka mnie "wciągnęła".
Strasznie chciałabym was zaskoczyć i sprzeciwić się wszystkim booktuberom i bookstagramerom, ale niestety (albo stety) muszę się z nimi zgodzić. "Save me" to naprawdę dobra książka i sądzę, że mogę ją wam z czystym sercem polecić.
Jak zawsze dajcie znać co myślicie o książce. Czytaliście, a może chcecie przeczytać? Chętnie poczytam wasze opinie w komentarzu.
