Nie zamierzałam tego robić. Naprawdę. Wiem, że to podchodzi już pod masochizm, ale powiedziało się A, trzeba też powiedzieć B. I tak oto przychodzę do was (a raczej wy do mnie przychodzicie...) z recenzją "Niepokornej Królowej" Meghan March drugiej części trylogii "Mount Trilogy". Recenzję pierwszej części możecie oczywiście przeczytać na blogu, a dokładniej >>TUTAJ<<.
Zatem wyruszmy razem w podróż po krainie chaosu i bólu...
"Keira Kilgore ma ognisty temperament i cudowne ciało. Ta silna, odważna kobieta nade wszystko ceni niezależność — choć stanowi własność tyrana. Nie ma prawa decydowania o swoim losie, mimo że podejmuje decyzje biznesowe jako właścicielka i szefowa rodzinnej destylarni. Jeszcze całkiem niedawno wierzyła, że jest wdową, jednak okazało się, że jej uznany za zmarłego mąż żyje. I jest równie podły jak dawniej!
Lachlan Mount stanowi prawo i ustala zasady w Nowym Orleanie. Nikt nawet nie próbuje kwestionować jego żądań. Gdy sięgnął po Keirę, oczywiste było, że odtąd jest jego zabawką. Dziewczyna stała się własnością najbardziej bezwzględnego i bezlitosnego tyrana, jaki kiedykolwiek kontrolował Nowy Orlean. I chociaż Mount wyzwala w niej najgorsze instynkty, a rozum każe jej go nienawidzić, ciało pożąda tego okrutnego mężczyzny każdym nerwem. Keira pragnie więc tylko ocalić duszę i serce.
W drugim tomie tej niezwykłej trylogii wydarzenia nabierają szalonego tempa. Odwaga i duma Keiry ścierają się z bezwzględnym żądaniem Mounta, by była mu absolutnie posłuszna. Każde ich spotkanie to zderzenie namiętności i odwagi, pożądania i podziwu. Mężczyzna wie, że choć rządzi miastem żelazną pięścią, nie podporządkuje sobie rudowłosej ślicznotki do końca. Zdaje sobie również sprawę, że nie może jej stracić. Jest dla niego cenniejsza od władzy i pieniędzy. Tymczasem sprawy zmierzają ku katastrofie."
~ Źródło LubimyCzytać
Mimo wszystkich wad, "Król bez skrupułów" zakończył się tak, że aż chciało się przeczytać kolejną część, żeby dowiedzieć się, co się dalej stanie. Stwierdziłam, że skoro książkę i tak czyta się w zawrotnym tempie, to czemu nie...
Nie lubię o tym wspominać, ale cała fabuła w "Niepokornej królowej" opiera się na scenach erotycznych i uzależnieniu głównej bohaterki od mężczyzny. No i może ona coś próbuje się tam opierać, ale co z tego, skoro później i tak wygląda na to, że się zakochuje i lipa z walki o prawa kobiet itd. Aż mi się pięści same zaciskają, gdy w książkach tak umniejsza się postać kobiet. Mówię to ja, nazywająca siebie samą - feministką o radykalnych poglądach politycznych (tak na marginesie, to świetny patent na odstraszenie nachalnych facetów, polecam).
Mam nadzieję, że w trzeciej części się to zmieni. Może nasza kochana Keira wbije sobie do główki, że nie może być zależna od pana groźnego i rozwinie skrzydła. Tak, zamierzam czytać kolejną część. Muszę ją tylko dostać w swoje ręce.
Co do samej fabuły, opiera się ona tak jak w pierwszej części na scenach erotycznych, ale też na powolnym kiełkowaniu uczuć(?), chyba tak to można nazwać. Miła odmiana, nie można narzekać. Oczywiście Pan Groźny nadal pozostał Panem Groźnym, w tej kwestii nic się nie zmieniło.
Jedno mogę przyznać - Meghan wie kiedy zakończyć książkę tak, aby czytelnik chciał wiedzieć więcej. To się sprawdza.
"Nadchodzą chwile grozy..."
Myślicie, że było za mało hejtu jak na mnie? Może gdyby nie umniejszenie postaci głównej bohaterki, to przyjęłabym tę książkę lepiej. Trzeba przyznać jednak, że ta część jest lepsza niż poprzednia. Mimo to, nadal polecam ją jako szybka lektura na nudny wieczór, kiedy chcecie poczytać sobie romansidło, a nie szukacie skomplikowanych intryg. Można już przełknąć niektóre fabularne absurdy, bo książka nadrabia przyjemnym stylem, dzięki któremu możemy choć trochę "wczuć" się emocjonalnie.
Jak zawsze dajcie znać co o tym myślicie w komentarzach. Do następnej recenzji!
