Muszę przyznać, że mimo tego, że druga część podobała mi się dużo bardziej, to "Dwór skrzydeł i zguby" jest naprawdę dobrą książką. Bardzo dobrze bawiłam się podczas lektury, a nawet raz łzy stanęły mi w oczach (ci co czytali, to wiedzą). Byłam niezmiernie ciekawa jak Maas pociągnie wątek Dworu Wiosny i się nie zawiodłam. Dodatkowo w końcu było więcej Dworu Koszmarów, na co czekałam już od ostatniej części. Zakończenie było w punkt, chociaż muszę przyznać, że nie byłabym zła, gdyby było inne. Wydaje mi się, że wtedy nie byłoby takie przesłodzone. 

Jedyne co mi nie pasowało to wątek ojca Feyry, Nesty i Elain, który wyskoczył tak "ni z gruszki ni z pietruszki" i jak szybko się rozpoczął tak szybko się zakończył. Czemu? To nie było w ogóle potrzebne i jak dla mnie, rzucone na siłę.

Tak jak przy poprzednich częściach "Dwór skrzydeł i zguby" czytało mi się przyjemnie i choć to niezły grubasek, skończyłam go w trzy dni. 

Mogę śmiało stwierdzić, że seria "Dworów..." zalicza się do moich ulubieńców i polecam ją z całego serca!